سیتم دفاعی مورچه ها

 

خانم Wadea Omrany کشف جدید علمی در قرآن کرده است. این کشف مربوط به نحوه و ترتیب ارتباط بین مورچه هاست؛ چیزی که پیش از این نمی دانستیم. این مطلب مربوط به آیه شریفه 18 از سوره نمل است:

 حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِی النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ یَا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاکِنَکُمْ لَا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا یَشْعُرُونَ

[آنها حرکت کردند] تا به سرزمین مورچگان رسیدند؛ مورچه‏اى گفت‏: (به لانه‏هاى خود بروید تا سلیمان و لشکرش شما را پایمال نکنند در حالى که نمى‏فهمند!)

در آیه شریفه بالا مورچه خطر قریب الوقوعی را طی چهار مرحله متوالی بیان می کند که  این مراحل توسط علم جدد ثابت شده است:

1- ای مورچه ها: این اولین مرحله اعلام خطری است که توسط مورچه داده می شود تا  توجه دیگر مورچه ها را به سرعت جلب کند. مورچه ها با گرفتن این پیام صبر می کنند تا دگر پیام ها را توسط همان مورچه دریافت کنند.

2- به لانه هایتان وارد شوید: در این جا گوینده پیام به دیگران اطلاع می دهد که چه کار باید بکنند.

3- مبادا سلیماع و لشکرش پایمالتان کنند: در این جمله مورچه دلیل خطر را به مخاطب می گوید.

4- و خود آگاه نباشند: مورچه ها به عنوان عکس العمل حالت دفاعی مشخصی را از خود نشان می دهند. در این جمله آخر مورچه به مخاطبان می گوید به منبع خطر حمله نکنید. زیرا منبع خطر قصد حمله به لانه مورچه ها را ندارد. بنا بر این مورچه ها آن ها را خطر واقعی نمی دانند.

 علم در این مورد می گوید: مورچه ها در مواقع اعلام خطر و دفاع و همچنین زمانی که تبادل سریع اطلاعات نیاز باشد از ارتباط شیمیایی استفاده می کنند. این اخطار معمولاً توسط صدور علامت های شیمیایی دفاعی مشخص می شود. غده های دفاعی مسئول ایفای نقش اعلام خطر هستند. به عنوان مثال مورچه های استرالیایی را در نظر بگیرید؛ وقتی این مورچه ها با خطری مواجه می شوند قطرات کوچکی را از غده های دفاعی خود ترشح می کنند. این یک فرمان برای دیگر مورچه هاست تا فرار کنند و با شاخک های خود ارتعاشی ایجاد کنند که به معنای قرار گیری در موقعیت خطر است.

Aldehyde hexanal اولین ماده ای است که توسط مورچه ها در مواقع احساس خطر ترشح می شود  و باعث جلب توجه و علاقه آنها می شود. در نتیجه شاخک های خو را بالا می برند و تکان می دهند تا دیگر بو ها را نیز دریافت کنند. اولین پیام به شکل الکل بود. و این اولین مرحله است که توسط مورچه در جمله ((ای مورچه ها)) گفته شد.

  سپس مورچه دومین ماده به نام Hexanol را ترشح می کند و در نتیجه بقیه مورچه ها موقعیت خطر به خود می گیرند و در تمامی جهات می دوند تا منبع این ماده را پیدا کنند. مورچه ای که ماده شیمیای را ترشح می کند باید مسیری را که باید بقیه مورچه ها از آن کنار روند مشخص کند و این کاری بود که طبق آیه قرآن آن مورچه انجام داد و گفت ((به لانه هایتان وارد شوید)) بنا بر این باید مسیر را مشخص کرده باشد

 Undecanon سومین ماده ای است که مورچه ترشح می کند. این ماده نشان دهنده عامل خطر است و چیزی که مورچه در سومین عبارت گفت (مبادا سلیمان و لشکرش پایمالتان کنند) با این مرحله مطابقت و سازگاری دارد. در این مرحله مورچه ها آماده مواجهه با خطر می شوند.

در مرحله چهارم مورچه ماده شیمیایی خاصی را ترشح می کند که Butyloctenal نام دارد. توسط این ماده گوینده دستور دفاع می دهد و نوع دفاع را مشخص می کند. بنا بر این در مرحله آخر می گوید : ((و خود آگاه نباشند)) . با این کار مورچه از وارد شدن بقیه مورچه ها به مر حله حمله جلو گیری می کند.

در این جا:

 فَتَبَسَّمَ ضَاحِکًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَى وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ

سلیمان از سخن او تبسّمى کرد و خندید و گفت‏: (پروردگارا! شکر نعمتهایى را که بر من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى به من الهام کن‏، و توفیق ده تا عمل صالحى که موجب رضاى توست انجام دهم‏، و مرا برحمت خود در زمره بندگان صالحت وارد کن‏!)

خلاصه مطلب:

1- Aldehyde hexanal : ای مورچه ها

2- Hexanol : به لانه هایتان وارد شوید

3- Undecanon : مبادا سلیمان و لشکرش پایمالتان کنند

4- Butyloctenal : و خود آگاه نباشند

منبع:

http://www.55a.net/firas

آن روز بزرگ از آن خداست ... حقیقتی علمی

به این آیه توجه کنید:

فَإِذَا انشَقَّتِ السَّمَاء فَکَانَتْ وَرْدَةً کَالدِّهَانِ

آن گاه که آسمان شکافته شود تا چون گل سرخ گون و چون روغن مذاب و روان گردد آن روز سخت هولناک از گنه پشیمان شوید. ( سوره الرحمن- آیه 37 - ترجمه الهی قمشه ای)

 احتمالاً اون روز بزرگ برای آسمان اتفاقی شبیه به این ستاره در حال انفجار رخ میده. والله اعلم

خداوند قادر (جل جلاله) ، در قرآن مجید فرمایشات بسیار دقیقی داره. به عنوان مثال علم ثابت کرده که فلز آهن دارای منشاء زمینی نیست و از واکنش های کانی های زمینی به وجود نیامده؛ بلکه توسط شهاب سنگ هایی که با زمین برخورد کرده اند از فضا به زمین آورده شده. ( زمانی که هنوز زمین سرد نشده بود این شهاب سنگ ها با سرعت بسیار بالا شدیداً با زمین برخورد کردند و تا عمق آن فرو رفتند ؛ بنا بر همین اصل است که میزان بسیاری از فلزات در هسته زمین بسیار بیش تر از روی سطح آن است. مترجم.)

این پدیده قرن ها پیش در قرآن مجید بیان شده بود:

وَأَنزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَیْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ

و آهن را نازل کردیم که در آن نیروى شدید و منافعى براى مردم است‏، تا خداوند بداند چه کسى او و رسولانش را یارى مى‏کند بى‏آنکه او را ببینند؛ خداوند قوّى و شکست‏ناپذیر است‏!

(سوره الحدید - آیه شریفه 25)

string theory در قرآن مجید

 

پیش از این کوچکترین ذره تشکیل دهنده اجسام را اتم می دانستیم؛ بعداً ذرات ریزتری مثل الکترون و پروتون هم کشف شدند؛ اما دانشمندان امروز عنوان می کنند که خود این ذرات از ذرات ریز تری به نام کوارک تشکیل شده و کوچکترین ذرهای که امروز از آن نام می برند String یا ریسمان می باشد که تحت عنوان String theory مطرح می باشد... حال ببینیم خدا چگونه در قرآن نظریه فوق را بیان کرده که تا به امروز ساده از آن می گذشتیم!!

 

شرح:
در نظریه ی ریسمان به جای اینکه هر ذره را مستقل در نظر بگیریم به صورت رشته ای پیوسته با شکلهای مختلف درنظر میگیریم (1) که این رشته ها مانند سیمهای گیتار یا طناب در نظر گرفته می شوند با این تفاوت که در فضا شناورند و همیشه در حال حرکت موجی شکل هستند.

 

حال اگر دو سر طناب را بگیریم و یک حرکت موجی در آن ایجاد کنیم چه چیزی دده می شود؟ مشخصاً همان طناب در حال موج زدن! که اگر در این موج دست ببریم طناب به دست ما گیر میکند و از حرکت می ایستد!

 

حالا اگر سرعت موج را مرتباً بیشتر کنیم دیدن طناب برای ما سخت تر و سخت تر میشود اما هنوز اگر در این موج دست ببریم طناب به دست ما گیر میکند و از حرکت می ایستد!

 

ولی اگر سرعت طناب را بسیار بسیار زیاد کنیم مثلاً نوسان این طناب را به 9999999999999999... هرتز برسانیم دیگر اگر دست را به طرف طناب ببریم این طناب 9999999999999999... بار در ثانیه به دست ما برخورد می کند به طوری که ما در پیش روی خود یک دیوار میبینیم چون در این حالت نمی توان بین دامنه های موج این طناب دست برد و سرعت نوسان طناب از سرعت واکنش حواس ما هم فراتر رفته است!!!!

ولی اگر دوباره سرعت کم شود دوباره همان طناب دیده می شود!

 

این همان چیزیست که در تئوری ریسمانها اتفاق می افتد. با توجه به این مطالب ماهیت هر جسمی از رفتار این ریسمانها حاصل می شود مثلاً:
 کوه ، کوه نیست مگر جسمی که خداوند به ریسمانهای(string) تشکیل دهنده ذرات بنیادین آن فرمان حرکت با نوسان بسیار بالا را داده به طوری که چشمان ما خود ریسمانها را دیگر نمی بیند و هیچ جسمی از دامنه موج های این ریسمانها عبور نمیکند!

 

 خدا در سوره النمل- آیه88 در این مورد می فرماید:
وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِیَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِی أَتْقَنَ کُلَّ شَیْءٍ إِنَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ
کوه‏ها را مى‏بینى‏، و آنها را ساکن و جامد مى‏پندارى‏، در حالى که مانند ابر در حرکتند؛ این صنع و آفرینش خداوندى است که همه چیز را متقن آفریده‏؛ او از کارهایى که شما انجام مى‏دهید مسلّماً آگاه است‏!

 

(1): به نقل از : http://iranphysics.persianblog.com/1385_9_IRANPHYSICS_archive.html
دیگر منابع : http://cph-theory.persiangig.com/L402-nanohasteh.htm
و مباحث علمی جناب آقای دکتر صحافی

14 اعجاز علمي در قرآن

1. جاذبه ي زمين

قرآن، هزار و اندي سال قبل از نيوتن از جاذبه ي زمين خبرداده است:

« زمين را جذب كننده آفريديم.» مرسلات/ 25

در دهها تفسير كه پيش از ولادت نيوتن نوشته شده، تصريح گرديده، كه (كِفات) به معناي جذب كردن است.

درعصري كه همه، خورشيد را ثابت مي دانستند، قرآن فرموده است: « خورشيد به سوي آرامگاه خودش د ر حركت است.» يس / 38

2. حركت انتقالي زمين [ گردش زمين به دور خورشيد]

قرآن در حدود هزار سال پيش از گاليله كه با نظر خود زمين را از مركزيت جهان هستي در آورد به صراحت گفته است: « به كوهها نگاه مي كني، خيال مي كني كه در يك جا ايستاده اند، د رحاليكه مانند ابرها درحركتند.» نمل/ 88

قرآن كريم در اين مورد اشارات فراواني دارد و از زمين با تعبيراتي مثلِ گهواره (طه / 53) و شتر راهوار ( ملك/15) ياد كرده است.

3. انبساط عالم

...

ادامه نوشته