ابرها در قرآن

 

خدای دانا در قرآن مجید مراحل تشکیل ابرها وبوجود آمدن باران را در سوره مبارکه نور آیه 43 به زیبایی بیان می فرماید:

ألم تر أن الله يزجي سحابا ثم يؤلف بينه ثم يجعله ركاما فترى الودق يخرج من خلله وينزل من السماء من جبال فيها من برد فيصيب به من يشاء ويصرفه عن من يشاء يكاد سنا برقه يذهب بالأبصر
آيا توجه نمي كني كه خدا ابرها را مي راند، سپس آنها را با هم جمع مي كند، بعد آنها را روي هم انباشته مي سازد، سپس مي بيني كه از آنها باران بيرون مي آيد؟ او بار برف را از آسمان فرو مي فرستد تا هر كه را بخواهد بپوشاند و از هر كس بخواهد دور سازد. نزديك است كه درخشندگي برف نور چشمان را بربايد.

بازهم تشریح خدای بزرگ در قرآن کریم از نحوه بوجود آمدن ابرها و باران مطابق یافته های علمی است.  تکه ابرهاي کوچک مجزا و ابرهاي کوچک به هم مي پيوندند و بر روي هم انباشته مي شوند و سپس قطرات آب فرو مي افتند.

  قل لو كان البحر مدادا لكلمت ربي لنفد البحر قبل أن تنفد كلمت ربي ولو جئنا بمثله مددا
بگو: "اگر اقيانوس براي كلمات پروردگارم مركب بود، پيش از آنكه كلمات پروردگارم تمام شود، اقيانوس تمام مي شد؛ حتي اگر مقدار مركب را دو برابر كنيم."